ای که از کوچه معشوقه ما می گذری
کوچه بن بست است داری بی خودی، دور می زنی
گفتم کوچه بن بسته، چرا غُر می زنی؟
جواب منفی می ده، بی خودی هول می زنی
یک کاره، گیتار با نُت sol می زنی
با این صدای نَکره، آواز کُر می زنی
***
من هم اهل ایل مجنونم
همین می خواستم
در کنارم
خنده های یار باشد تا ابد
***
من تمنا کردم
که تو با من باشی
تو به من گفتی
هرگز،هرگز
(پاسخی سخت و درشت)
و مرا غصه این هرگز
کشت
***
زندگی گل زردی است به نام غم
مروارید غلطانی است به نام اشک
آینه شکسته ایست به نام دل
فریادبلندی است به نام آه
زندگی میکنیم در رشته کوهی به نام love و این رشته کوه به منجلابی
می رسد به نام جدایی.
***