.... و آنها كه اول سخن گفتند بعد پشيمان شدند؛ و آنها كه نگفتند پشيمان شدند.ندامت يك لغت بود در زير آفتاب و باران و تاريكي. و سالها مجموع باران و آفتاب و تاريكي بود، و اينها رنگ ندامت را شستند. براي چه پشيمان بايد بود؟
براي همه ي آنچه از دست رفته است؟
يا براي آنچه به دست آمدني نبود؟
و يا براي قصه اي كه در پايانش رسيديم و هيچ كس درباره آغازش سخني نگفت؟