تشابهی که مدرسه و دانشگاه برای من داشت و داره اینه که

توی مدرسه هیچ وقت 19.75 من به 20 تبدیل نشد توی کارنامه (حتی اگه 18.75 یه نفر دیگه میشد 19 !) (( مثلا سوم راهنمایی که بودم کارنامه م پر بود از 19.75 های جگرسوز!!))

و توی دانشگاه هیچ وقت 99 من نشد 100 !!

کارنامه ی ترم پیشم آماده شده. از یه درس فوق العاده سخت که خیلی ها به ضرب و زور قبول شدن، که سر این درس با استادم شرط بستم که 100 میگیرم، شدم 99 !!

حالا این استاده کلا اینجوریه که هر کسی که مثلا 89 میگیره بهش میده 90 یا 79 رو میده 80 تا به خاطر یه نمره گرید(grade) کسی نیاد پایین.

اما گفتم که!! شانس ما رو لولو گُنده بُرده خورده!!

ترم 4 هم که بودم همین اتفاق افتاد. سه تا درس با یه استاد داشتم و بهش گفتم حداقل یکیش رو من 100 میگیرم! کارنامه م که اومد نمره هام اینجوری بود واسه این سه درس: 98 و 99 و 100 !! حالا جالب اینجاست که نمره ی برگه رو کامل گرفته بودم و دیده بود راهی نداره از نمره کلاسیم کم کرده بود!

رفتم پیش استاده میگم بابا! این چه وضعیه خب من که فلان و فلان بودم سر کلاست. بهم گفت یادته گفتی یکیش رو 100 میگیری؟ منم یکیش رو بهت دادم دیگه!!

منم همینجوری نگاش کردم و اومدم بیرون از اتاقش!

حالا هی بگید معلم چو شمع میسوزد و دم بر نمی آورد! اصلش اینه: معلم چو زنبور نیش میزند و نباید دم بر آوری! زبان

 

غر زدمااا.. چسبید نیشخند

 

بازم میگم

مادرم، روز مبارک

و ممنون واسه همه ی چیزهایی که با عشق برامون فرستادی. قلب

من هم همه شون رو با عشق میخورم نیشخند مخصوصا" شربت آلبالو که توی این هوای گرم به شدت میچسبه. قلب

تو بهترینی

الهی غم نبینی

ماچ