این روزها هر موقع اومدم آپ کنم و مطلب جدیدی بنویسم، بعد از نیم ساعت باز بودن صفحه دوباره بستمش!

نمیدونم چرا این مدلی شدم.. صبحها وقتی دارم میام سر کار یه عالمه مطلب توی ذهنم میاد و توی ذهنم می نویسمشون. اما همونا رو وقتی میخوام بنویسم توی وبلاگم اصلا یادم میره.. مواقعی هم که توی مدرسه انشا مینوشتیم اینجوری بودم. اگه موضوع رو میدیدم شروع میکردم به نوشتن.. اگر روی کاغذ بود که خب عالی بود ولی موقع پاکنویس کردنش یه دفعه دیدی یه عالمه بهش اضافه شده! اما اگه توی ذهنم مینوشتمش دیگه اون موضوع رو نمیتونستم روی کاغذ بیارم!‌ انگار با یک بار توی ذهنم نوشتن ذهنم تخلیه میشه و البته این خوبه و کمکم میکنه که مشکلات و دلخوری ها رو بتونم راحت تر حل کنم چون توی ذهنم می نویسمشون و از یادم میره یا برام حل میشه.

حالا هر موقع هر چیزی اومد توی ذهنم دیگه راجع بهش خیلی فکر نمیکنم و به جاش اینجا مینویسم. آخه میخوام برام بمونن این فکر ها و حرفها و مشغولیت ها تا یه روزی که خوندمشون بدونم چه حسی داشتم!