بعضی آدما هستن که هیچی ندارن. از صفر، بلکه گاهی از خیلی زیر صفر هم شروع میکنن و با تلاش و پشتکار به همه چی میرسن

بعضی آدما هم هستن که همه چی دارن. شرایط خیلی عالی چه از نظر مالی، چه از نظر اجتماعی، چه هوش، چه وقت، چه پشتوانه و هر مورد دیگه ای که برای موفقیت و رشد لازمه رو دارن. اما اونقدر ازش استفاده نمیکنن و عمر و جوونیشون رو باطل میکنن که هر کسی ندونه فکر میکنه طرف چقدر توی شرایط بدی گیر کرده و نمیتونه کاریش کنه.  والله بالله هیچ کس با تا ظهر خوابیدن و تلاش نکردن به هیچی نرسیده بلکه هر چیزی هم که از سر لطف و مهربونی خدا از اول داشته رو با ندونم کاریهاش و دست روی دست گذاشتن و شکایت بیخود از بدی شرایطی که هرگز وجود نداشته از دست میده.

بعضی آدما هم هستن که همه ی شرایط خوب رو دارن و ازش بهترین استفاده رو میکنن.

با نخود و لوبیا و سبزی و رشته که آش به خودی خود درست نمیشه. باید پاشی آستیناتو بزنی بالا، اینا رو لااقل با هم مخلوط کنی تا گرسنه نمونی!حالا مزه ش هر چی شد، شد! لااقل میتونی بخوریش که!

البته یه راه میانبر هم هست.. زنگ بزنی برات پیتزا آماده بیارن. هر روز همین کار رو بکن.. 1 ماه اوکی. 2 ماه اوکی. 3 ماه اوکی.. ماه چهارم اگه داغون نکردی خودتو، ماه پنجم دیگه حتما" میترکی..

تا آدم خودش به فکر خودش نباشه، هیچ کس به فکر آدم نمیفته.. کسی هم وظیفه ای نداره البته!!

 

بحنبید تا دیر نشده...

والسلام

 

** مخاطب خاصی ندارم. این روزها زیاد دیدم دوستانی که اطرافم هستن و همش مینالن و "خوش به حالت" گویان، غبطه ی زندگی دیگران رو میخورن.. خیلی سعی کردم متوجهشون کنم که از شرایطی که دارن استفاده نکردن.. اما خب، ما عادت داریم اگر نمره ی خوبی بگیریم، خودمون گرفتیم و اگر نمره ی بدی بگیریم، استاد بهمون کم نمره داده..

خدا ان شالله به همه مون کمک کنه که قدر داشته هامون رو بدونیم و برای بهتر شدن زندگیمون تلاش کنیم. خدایا خودت حامی همه مون باش..

الهی آمین