حمله ی آمریکا به عراق مبدل به بحث داغ داغ داغ روز شده است.
همونطور که استحضار دارید دولت شریف ایران هم به شدت این عمل آمریکا را محکوم کرده است. که اگر صبر می کرد و صحبتی در این مورد نمی کرد خیلی بهتر بود . به دو دلیل بسیار محکم: ( به عقیده ی بنده)
1- اگر ایران از این حمله حمایت می کرد به نا حق نبود. به این علت که دولتی که بیست سال پیش بر روی ملت مظلوم ایران بمبهای شیمیایی و کشتار جمعی فرو می ریخت حقش!!! همینه. تا جایی که متاسفانه بسیاری از عزیزانمان هنوز از اثرات بمبهای شیمیایی که درون بدنشان رخنه کرده از دست می روند و این بسیار اسفناک است. البته این را هم می دانیم که این سلاح های شیمیایی را دولت آمریکا به عراق داده بود تا با آن ایران را نابود کند و بحث جنگ آمریکا و عراق نیز از همینجا سر چشمه گرفته و اکنون آمریکا در صدد باز پس گرفتن آن سلاح ها است. در هر صورت عالیست که ایران از این حمله دفاع نکرد و ای کاش محکوم نیز نمی کرد.
2- به عقیذه ی من علت محکوم کردن این عمل آمریکا (توسط ایران ) تنها یک علت می تواند داشته باشد (که بر همگان واضح است) حفظ مرز و حریم ایران . یعنی چه؟
آمریکا با حمله به افغانستان و عراق پیرو هدف مشترکی است و آن تسلط هر چه بیشتر بر ایران و این میسر نمی شود مگر با نزدیک شدن به مرزهای ایران که از این طریق( حمله به دو کشور ذکر شده ) به هدف خود هر چه بیشتر نزدیک می شود.
که محکوم کردن عمل امریکا توسط ایران، امریکا را برای انجام آن حساس تر و جری تر می کند.
البته با حمله به عراق تاریخ ملی- باستانی ایران و هویت و اصالت آن دچار تهدید جدی می شود. از این جهت که عراق در سالهای نه چندان دور جزو خاک ایران محسوب می شد و بسیاری از اشیا و آثار باستانی که در قدیم در کشور ایران ساخته شده بود اکنون در خدمت آنهاست. پس با حمله به عراق بسیاری از آن آثار باستانی از بین می روند.
نتیجه ی اخلاقی اینکه همه چیز به ضرر دولت و ملت عراق تمام نمی شود و ایران در این بین متحمل زیانهای بیشتری می شود.